اینجا در تنهایی خاطراتم رو می نویسم.
امشب اهدافمو نوشتم.
ولی دیگه یکی شونو ننوشتم.
گذاشتم تا خودش پیش بره.
دیگه دست من نیست.
مقایسه کردن خودت با بقیه مث این میمونه که دوتا چیز چرت و دوتا جمله کاملا به هم بی ربط رو پشت سر هم بگی.
خیلی مسخره و خنده دار میشه. نکنید با خودتون اینکارارو. رشد از اونجایی شروع میشه که بفهمید و شرایط خودتون رو درک کنید. بعدش تمرکز کنید. فقط و فقط روی خودتون تمرکز کنید. خودتون رو مثل یه باریکه نور ببینید. بقیه دورتون مثل تاریکی هایی هستن که هیچ فایده ای ندارن. به کارهای اونا و پیشرفت شون توجه نکنید. نور رو دریابید. همه چی از اونجا شروع میشه.
و لا تَمُدَّن عَینیک الی ما فِی ایدی الناس، فَمَن مَدَّ طالَ حزنُه وَ لَم یشفَ غیظُه وَ استُصغَر نِعمَةَ اللّه عندَه فَیقلَّ شُکرُه لِلّه فَانظُر الی مَن هُوَ دُونک
هرگز به آن چه در دست دیگران است، چشم ندوزید (و زندگی خود را با زندگی دیگران مقایسه نکنید) زیرا اندوه انسان طولانی خواهد شد و حسرت وی پایان نمی پذیرد و نعمت هایی که خداوند در اختیارش قرار داده کوچک می شمارد و در نتیجه شکر و سپاس او اندک خواهد شد. پس همواره در زندگی ات به پایین تر از خود بنگر.
هر چی که دارم از خداست.
میتونه تو یه لحظه همه چی رو بگیره و توی یه لحظه کل زندگی تو طوری عوض کنه که همش بپرسی چیشد؟! چطوری شد؟! من بودم که انجامش دادم؟!
عزیزجان زیادی حرص این دنیا رو نخور.
خدایی که بالاسرته می بینه چطوری داری تلاش میکنی. خودتم داری می بینی. وقتی همه چی انقدر به سادگی میتونه خوب و بدش عوض بشه، تو روی چی داری حساب میکنی؟!
نمیگم تلاش نکنا. نه اصلا. طوری برنامه بریز که انگار تا دنیا دنیاست همه چی میتونه طبق برنامه تو پیش بره و فرصتش هست.
اما حواست باشه که نتیجه حواست رو پرت نکنه. نتیجه دست منو تو نیست. دست خداست. بخواد میشه. نخواد نمیشه.
شاید برات سوال شد خب چرا تلاش کنیم وقتی نتیجه همه چی دست خداست؟!
چون خدا جای عدالت نشسته و تلاشاتو می بینه. خدا برای کسایی میخواد که خودشونم میخوان.